نميشود مگر اينكه آنها را براى خدا و خويشاوندى با من دوست داشته باشد . * برسى در مشارق الانوار از كتاب واحده از ابن عباس نقل مىكند كه گفت دشمن على از قبر خارج مىشود در گردنش طوقى از آتش است و بر گرد سرش شيطانهائى هستند كه او را لعنت ميكنند تا وارد صحراى محشر شود . * از كتاب بصائر از ابن جبير از ابن عباس نقل شده كه پيامبر اكرم فرمود مخالف على بعد از من كافر است و شك‌كننده در باره او مشرك و حيله‌گر است و دوست‌دار او مؤمن صادق و دشمن او منافق و جنگ‌كننده با او از دين برگشته و ردكننده او نابود و منحرف و پيرو او بهدف رسيده است . * ابن بطريق در عمده از تفسير ثعلبى در باره آيه عُلِّمْنا مَنْطِقَ الطَّيْرِ نقل مىكند كه گفت چكاوك در صداى خود ميگويد خدايا لعنت كن دشمن آل محمّد صلّى اللَّه عليه و آله را . * و نيز در كتاب فضائل الصحابه سمعانى باسناد خود از جابر بن عبد اللَّه انصارى نقل مىكند كه من و على در خدمت پيامبر اكرم بوديم در عرفات . پيامبر اكرم اشاره بعلى عليه السّلام نموده فرمود : دستت را در دست من بگذار من و تو از يك درخت آفريده‌شده‌ايم من اصل آن هستم و تو تنه آن و حسن و حسين شاخه‌هاى آن هستند هر كس چنگ بيكى از شاخه‌هاى آن بزند داخل بهشت شده يا على اگر امت من روزه بگيرند تا همچون كمان خميده شوند و نماز بخوانند تا چون نخى باريك گردند ولى ترا دشمن بدارند خداوند آنها را برو در آتش ميافكند . * باسناد قبل از كتاب فردوس . از جابر بن عبد اللَّه . گفت پيامبر اكرم فرمود سه چيز است كه هر كس داراى يكى از آنها باشد نه از من محسوب مىشود و نه من از او . هر كه على را دشمن بدارد و براى اهل بيت من علم مخالف به پا كند و ناصبى باشد . و هر كه بگويد ايمان فقط اقرار با زبان است . * با همان سند از ابن عباس گفت پيامبر اكرم فرمود هر كه على را